انواع گیتار الکتریک
گیتار الکتریک دارای انواع متفاوتی است که آن را براساس شکل ظاهری یا نوع پیکاپ می توان دسته بندی کرد.اگرچه ممکن است اینطور تصور شود که شکل ظاهری باعث تاثیر روی صدای گیتار می شود اما پیکاپ نقش مهم تری در تفاوت صدای این ساز دارد.در مورد انواع پیکاپ ها در یک مقاله جداگانه صحبت خواهیم کرد اما در این مقاله گیتار های الکتریک را از نظر شکل بدنه دسته بندی می کنیم. در ابتدا باید گفت که گیتارهای الکتریک به سه نوع توپر (solid)، نیمه توخالی (semi – hollow) ،توخالی (hollow) تقسیم می شوند.
گیتار توپر یا سالید بادی:
بدنه این گیتار ها از یک یا چند تکه چوب توپر ساخته می شوند.این نوع نسبت به دونمونه دیگر، ساستین (کشش صدا) بیشتر و مقاومت بالاتری در برابر فیدبک دارد.در ادامه انواع مختلف این گیتار را بررسی می کنیم.
1.استراتوکستر (Stratocaster):
شاید اولین تصویری که هرکس از گیتار الکتریک در ذهن خود دارد شکل این گیتار باشد.
این گیتار در سال ۱۹۵۴ توسط کمپانی فندر به بازار عرضه شد و به آن به اختصار «استرت» نیز گفته می شود.
استرتوکستر معمولاً دارای بریج ترمولو است.این نوع بریج به نوازنده اجازه میدهد که با حرکت دادن یک دسته، صدای سیمها را زیرتر یا بمتر کند و درواقع در صدا ویبره ایجاد کند.به دلیل داشتن سه پیکاپ می توان از آن صداهای زیادی گرفت. یکی از دلایل محبوبیت این ساز همین است که باعث شده این ساز در انواع زیادی از سبک ها مورد استفاده قرار گیرد.این گیتار بهترین گیتار برای سبک بلوز است.
2.سوپر استرت (Super Strat):
این نوع ظاهری شبیه استراتوکستر دارد اما صدای آن متفاوت است. پیکاپ های این مدل متفاوت تر از استراتوکستر است و خروجی قدرتمندتری دارد که آن را مناسب سبک های متال و هارد راک کرده است. سوپراسترت معمولاً دارای ترمولوی Floyd Rose است که نسبت به بریج ترمولو، توانایی حرکت و نوسان بیشتری دارد و در عین حال کوک ساز را نیز بهتر حفظ میکند.
3.تلکستر (Telecaster) :
این گیتار نیز توسط شرکت فندر طراحی شده است.شباهت های زیادی با استراتوکستر دارد اما پیکاپ های آن و تنظیمات آنها متفاوت تر است. اگرچه نام این ساز با موسیقی کانتری عجین است اما از آن می توان در سبک های زیاد دیگری استفاده کرد. شفافیت صدای آن کمتر از استراتوکستر و بیشتر از لس پال است.
4. گیتار های آفست (جگوار، ماستنگ و جزمستر) (Jaguar, Mustang, Jazzmaster):
این گیتار دارای سه نوع متفاوت است که اگرچه تفاوتهای مشخصی بین این مدلها وجود دارد، ولی در کل همه آنها دارای صدایی براق و شفاف با فرکانسهای میانی و پایین ملایم هستند. این نوع گیتار مناسب نوازندگی ریتم نیز می باشد.
شفافیت صدایی که این گیتار ها دارند آن ها را مناسب سبک هایی با افکت های زیاد کرده است.به همین دلیل از آنها در سبک هایی مانند گرانج و آلترنتیو به خوبی می توان استفاده کرد.
5.لس پاول (Les Paul):
این گیتار یکی از پرکاربردترین گیتار ها در سبک راک هست و از آن به عنوان ماشین راک اند رول یاد می شود. با این حال این گیتار توانایی زیادی دارد و در سبک های زیادی استفاده می شود، مخصوصا زمانی که استفاده از دیستورشن زیاد باشد.. لس پال به معنای واقعی کلمه یک گیتار کاری است و اگر به دنبال سازی با پیکاپهای هامباکر هستید، این مدل گزینه مناسبی است.
6.اسجی (SG):
چون در این نوع گیتار پیکاپ دسته نسبت به لس پال بیشتر به بریج نزدیک شده است، صداهای دسته آن شفاف تر شده اند.این گیتار نیز در سبک های زیادی قابل استفاده است به خصوص راک و متال.انواع دیگری از گیتار های الکتریک وجود دارد اما شناخته شده ترین آنها را بررسی کردیم. در ادامه دو نوع دیگر نیمه خالی و توخالی را معرفی می کنیم.
گیتار نیمه توخالی (semi – hollow):
این نوع گیتار، حفرهای (معمولاً به شکل حرف f) بر روی خود دارد. فضای داخل بدنه، با استفاده از یک بلوک چوبی در امتداد دسته، به دو نیم تقسیم شده است.این گیتار ها فیدبک بیشتری نسبت به گیتار توپر در ولومهای بالا و بهخصوص در زمان استفاده از دیستورشن دارند.صدای آنها کارکتر آکوستیکی بیشتری دارد و ساستین کمتری دارند.
گیتار توخالی (hollow) :
این گیتارها ظاهری مشابه گیتارهای نیمه توخالی دارند اما بلوک چوبی موجود در گیتارهای نیمه توخالی را ندارند.صدای آنها ملایم تر است.این گیتارها تمایل بیشتری به تولید فیدبک دارند، بنابراین مناسب استفاده در سبک هایی که نیاز به گین بالایی دارند، نمی باشند.به همین دلیل بیشتر موزیسین ها تمایل به استفاده از نمونه نیمه توخالی را دارند.صدای آنها شبیه گیتارهای نیمه توخالی است اما کارکتر آکوستیکی صدای آنها بیشتر است.از این گیتار در سبک جز استفاده می شود.
تشکر خیلی کاربردی بود