هنگدرام
هنگدرام در سال 2000 توسط یک خانم و آقای آلمانی به نامهای فلیکس رونِر و سابینا شِرر ساخته شد. ایده اولیه ساخت این ساز از یک ساز کوبه ای که در آفریقا و آمریکای جنوبی در سال 1700 میلادی رایج بوده، گرفته شده است.
این ساز از دوصفحه فلزی تشکیل شده که شکل و اندازه متفاوتی دارند. نام قسمت بالایی دینگ است و قسمت پایینی گو. قسمت بالایی شامل نت های هنگدرام است.
به نت اصلی هنگدرام “دینگ” می گویند که بم ترین نت ساز است. نسخه معمول ساز هنگدرام شامل نت دینگ و هفت نت دیگر است. هنگدرام سازی است با کوک ثابت که معمولا به شکل دیاتونیک است یعنی با این ساز تنها می توان یک گام را نواخت. برای مشخص کردن نوع هنگدرام ابتدا نت دینگ را می نویسند، سپس با گذاشتن یک علامت جدا کننده ، نام بقیه نت های آن را می نویسند. مثلا هنگدرامی که در گام می مینور ساخته شده به صورت زیر نشان داده می شود.
E/ A, B, C, D, E, F#, A
نت های این ساز در فضای مشخصی روی ساز اجرا می شوند که به آن tone field می گویند و معمولا به شکل بیضی است.یکی از پیچیدگی های ساخت این ساز کوک کردن آن است که بصورت ثابت است و قابل تغییر نیست.
انواع هنگدرام:
هنگدرام دیاتونیک:
هنگدرامهای دیاتونیک رایج ترین نوع این ساز هستند که فقط شامل یک مد دیاتونیک می باشند و رایج ترین کوک آن ها مد رِ مینور است.
هنگدرام کروماتیک:
هنگدرامهای کروماتیک، میتوانند هر مدی را کوک کنند. این نوع دارای نتهای بیشتری نسبت به نوع دیاتونیک است.
هنگدرام پلیتونیک:
هنگدرامهای پلیتونیک، دارای نتهایی هستند که در مدهای غربی رایج نمی باشند.این نوع معمولاً برای اجرای موسیقی سنتی یا تجربی استفاده میشوند.
یکی از دلایل خاص بودن صدای این ساز وجود هارمونیک های زیادی در هر نت است. به علاوه به خاطر یکپارچه بودن بدنهی هنگ درام، هر نتی که نواخته شود سایر نتها هم مقداری به لرزش درمی آیند و همین موضوع باعث گرمتر شدن صدای این ساز میشود